Greyhound´s Archief

It is raining cats and dogs.

dsc04580In Kinsale, een mooi toeristisch plaatsje aan de Ierse kust hebben we lekker gerelaxed. We zijn weer goed uitgerust voor de volgende etappe.

Gisteravond was er een receptie in de Kinsale Yachtclub. Lekker even kletsen met iedereen over hoe de eerste etappe verlopen is. Voor ons is het best goed verlopen, we staan op dit moment namelijk derde in het klassement. We hadden beter kunnen doen, door te spinnakeren, maar we zijn vooral heel blij dat onze spinnaker nog lekker droog onderdeks ligt en niet bij de zeikmaker in stukjes (zoals 20 anderen). J

Op het moment zijn we klaar met voorbereiden. De boodschappen zijn gedaan, de boot is weer even opgefrist en ingedeeld en de kaarten naar Opa’s en Oma’s zijn ook verstuurd!

Zometeen is er nog een BBQ in de Yachtclub. Helaas kunnen niet alle deelnemers daarbij zijn. Sommigen zijn namelijk zo snel dat ze al weer onderweg zijn naar Barra, de volgende stop.

Wij zullen vannacht om kwart over 1 vertrekken. Dus dat wordt niet te lang BBCen voor ons..

De voorspellingen zijn ok, eerst best wat wind, later minder. Wel wordt het stampen want het is veel tegenwind.

 

Tot Barra….. Laura.

Op de Hebriden….

Het was weer nacht toen we in stromende regen Barra bereikten. Zo’n 50 mijl voor de aankomst bereken je watcastle-bay ongeveer mogelijk zou kunnen zijn en hoopte ’s avonds rond 10.00 te arriveren maar helaas. De wind speelde ons ook in dit laatste stuk weer parten. De tweede leg kenmerkte zich door de wisselende en onvoorspelde wind. De noorden wind na de Fastnet rock en dus opkruisen, was wel voorspeld. Na Black Head was de koers noordoost en zou met de noordwesten wind ruim bezeild moeten zijn maar helaas. Op dit stuk hebben we wel geanticipeerd dat de wind zou ruimen en hebben hier gekozen voor een wat ruimere koers en dus hogere snelheid. Uiteindelijk pakte dat ook wel zo uit maar het koste ons ook wel zeker 20 mijl extra varen. In de drie dagen varen moesten we steeds zeer goed op de bootsnelheid blijven letten door de steeds veranderende wind en het maakte het tot een vermoeiende wedstrijd.

Barra, in Castle Bay, is een bijzondere plek om te zijn. Een kade of steiger ontbreekt en we liggen dan ook aan een ankerplaats. Eerst hadden we al 3 pogingen nodig om goed grip te krijgen en voor de zekerheid hebben we nog een tweede anker gelegd. In de nacht is toen de wind gedraaid en behoorlijk toegenomen. De boot is netjes meegedraaid en we hadden vertrouwen in de ankers. In de ochtend hebben we de rubberboot opgeblazen en zijn naar de kant gegaan voor het inleveren van ons declaratie formulier met daarop onze aankomsttijd. In het Hotel hebben we van het prachtige uitzicht genoten over de baai maar ook koffie in het prachtige Engelse pand. Toen we weer naar de boot wilden was er paniek, onze boot was losgeslagen en moesten er snel met reddingsboot naar toe. Toen we bij de boot kwamen bleken er al mensen op en hadden ook de motor gestart, gelukkig was alles startklaar. Gelukkig geen schade en zijn daarna aan een vast anker, naast een Katamaran gegaan en konden we vannacht rustig slapen.

In de eerste etappe zijn we 3e geworden maar nu toch 4e in de IRC 2. We zijn er zelf tevreden mee, alles nog heel en behoudend gevaren, het is nog ver naar Plymouth……

Straks gaan we nog proberen wat boodschapjes te doen in dit behoorlijk van de buitenwereld afgesloten deel van fastnetSchotland, een beetje antischeurbuik voedsel kan geen kwaad. We hebben overigens nog wel voldoende houdbare spullen om straks weer in Lerwick te komen. En dan, vannacht om 02.25, beginnen we aan onze 3e etappe en gaan er weer voor 100% tegenaan.

Misschien hebben jullie het al uitgevonden maar er is een nieuwe website van de race. www.rbandi.com

Lerwick…..Lowestoft, 470 zeemijlen.

De wind was behoorlijk gaan liggen in de avond voordat wij om 01.45 uur los gingen van de wal in Lerwick. De winddolfijntjes leek op te zijn maar eenmaal in de Sound of Lerwick stond er toch nog wel 8kn uit het noordwesten. Eerst met de light genua over de startlijn om 02.40 uur en daarna meteen de spinaker erop. We konden nog zo’n 24 uur met de spi op naar het zuiden, daarna zouden we in een groot hogedrukgebied terecht komen boven de Noordzee. Na een uurtje op zee stond er in buien meer wind dan we dachten. Laura moest wakker worden om de spi te strijken en zijn op de code 0 verder gegaan met een rifje in het grootzeil.

Na Laura’s wacht hebben we de spi weer gezet, de wind zat toen definitief onder de 16 knopen. In de dichte mist de hele nacht gespinakerd, je zit dan meer achter de pc dan dat je buiten zit, je ziet dan veel meer. De volgende dag dan toch de verwachte windstilte, en kwamen in dat etmaal niet aan de 185 mijl van het eerste. Met 8 kn varen we met de code 0 heel lang hoog aan de wind. Later in de avond hebben we de genua weer gezet met zelfs weer een rif in het grootzeil, meer dan 15 kn wind. Weer is het mistig en ook stik donker. Laura moest mijn laatste wacht wel 3x uit bed voor zeilwisselingen en heb haar dan nu maar laten liggen tot het weer wat begon te schemeren.

We hebben in het hogedrukgebied voor mijn gevoel wel de goede slagen gemaakt en de goede zeilvoering gebruikt. Misschien hebben we de slag naar het zuidwesten, de Engelse kust te lang doorgezet. Uiteindelijk was het daar moeilijk met licht weer en veel draaiingen maar vooral ook de zeer sterke stroming voor de kust, het zat ook nog eens tegen springtij aan. Maar met nog een veel wisselingen van spinaker met code 0 gingen we toch om 16.54 over de finishlijn bij Lowestoft, erg moe waren we. Onderhand beginnen we te merken dat best een uitputtingsslag is. Dit is de eerste keer dat we niet in de nacht aankomen en dus niet in de nacht moeten herstarten. Nu hebben we een nacht van 12 uur geslapen en zijn er wel weer bij. Straks maar eens wat van het mooi Lowestoft bekijken.

Na een jaar van voorbereidingen……….

start-plymouth-iHet zit erop! In de laatste paar mijl, voor de breakwater van Plymouth, zit je elkaar aan te kijken en…..dit was het nu, gekke gedachte dat het bijna over is. Alle voorbereidingen op het gebied van bootaanpassingen aan de ISAF class II, de cursussen EHBO en ISAF OPST, dit was het nu. isaf-opst

De laatste etappe van Lowestoft naar Plymouth was zwaar. Tot aan Eastbourne ging het als een speer maar toen kwamen de windstilten en draaiingen. Steeds met het kenteren van het tij veranderde de wind en viel vaak totaal weg. Ankeren op bodem van meer dan 30 meter met soms tot 4 knopen stroom tegen. Later zijn we steeds blijven zeilen en proberen niet teveel achteruit te gaan. Zeer inspannend en heel weinig slaap, gemiddeld 3 uur per 24. In het klassement zou het ook spannend gaan worden. We hadden al de positie van de Streamline een keer gezien. Die had gekozen voor de zuidelijke route in de hoop de windstilten te omzeilen. Pech voor Leslie, ook daar windstilte en moest weer terug. Gevolg was dat hij zover achterop raakte dat zijn 2e positie in gevaar kwam. Aan de andere kant zagen we ook dat Huib met de Vijaya te dicht achter ons zou binnen komen. Resultaat: 4e in de IRC 2 en 11e in het Finish PlymouthIRC algemeen klassement. Met slechts ruim een uurtje achter Streamline en die weer ruim een uurtje achter de Vijaya, close finish na 14 dagen zeilen en spannend tot het laatst.

Rusten…rommel opruimen….zeilen wisselen….zwembad…..kletsen met binnenkomers….

boodschapjes….op Sjaak wachten en dan gaan we weer richting Nederland. Waarschijnlijk met een paar stopjes onderweg, Cowes en nog een plekje. Langzaam raken we uit de roes…..

De finishfoto werd gemaakt door de Royal Western Yacht Club door James.

Met Sjaak…….

dscf0706kWe zijn lekker aan het terug zeilen met Sjaak. Eerst op een avond, in stromende regen, naar Dartmouth. Van daaruit naar Cowes. We zijn met de ferry naar Southemton geweest en een rondje door de stad gemaakt. Vandaag een fiets gehuurd en een behoorlijke trip gemaakt, heuvel op heuvel af, volgens Sjaak meer op dan af. VThe Needlesannacht gaan we weer varen met bestemming Calais.

 

 

 

 

 

 

 

 

De 24uurs van Medemblik 2010

Ook dit jaar doen we natuurlijk weer mee aan de 24uurs. Gelukkig zijn depuzelen-maar2 perikelen rond het protest van de race van 2009 geëindigd in een winst voor ons en hebben dit gevierd met elkaar. Echt trots zijn we niet op de eerste plaats want we weten ook dat we een fout hebben gemaakt. De manier waarop een en ander ging maakte ons fanatiek voor een hoger beroep.

Heel graag zouden we dit jaar goed presteren (winnen) om te laten zien dat we het echt kunnen.

Al jaren is het traditie om in de week voorafgaand aan de 24uurs het zussenzeilevenementmetbroers te houden en zo ook dit jaar. Met veel wind en regen zijn we op de startplek Enkhuizen blijven liggen. De tijd hebben we gevuld met cultuuractiviteiten. Dinsdag, met evengoed nog 30 knopen wind, toch maar een stukje gevaren; naar Medemblik. Woensdagochtend vroeg vertrokken we naar Hoorn. Vroeg weg omdat ik naar de afstudeerpresentatie van mijn jongste dochter Amanda moest. Donderdag in de stromende regen en harde wind naar Den Helder. Met tacticus Jasper had ik over de startplek overlegd en het zou Den Helder of Den Oever worden, afhankelijk nog van de windsterkte. Het werkt met de 24 uurs zo dat je kunt kiezen uit 18 startplaatsen rondom het IJsselmeer, Markermeer en Waddenzee. De start is op vrijdagavond 19.00 en de finish is in Medemblik op zaterdagavond om 19.00. De bedoeling is om in die tijd zoveel mogelijk zeemijlen af te leggen waarbij je kunt kiezen uit een lijst met bekende rakken die je dan maar 2 keer mag varen. Het leuke van dit spelletje is de combinatie van puzzelen, rekenen en zeilen. En dat 24 uur lang met een team. Wij kiezen graag voor Den Helder omdat het aan stromend water ligt en dus gebruik maken van extra mijlen door eb en vloed. Vanuit Den Helder voeren we eerst met vloedstroom naar Den Oever. Van daaruit een aantal rakken op het IJsselmeer en toen weer bij Kornwerderzand de Waddenzee op met de ebstroom mee naar Den Helder. Zuidelijk om de Noorderhaaks heen, voor de eilanden Texel en Vlieland weer met vloedstroom naar Harlingen via het zeegat bij Terschelling. Van Harlingen weer met een beginnende ebstroom naar Kornwerderzand en daar weer geschut naar het IJsselmeer, rond de middag waren we daar weer. Toen daar nog wat mooie rakken omdat de wind ook gekrompen was naar west. Een paar dikke buien troffen we maar verder prima zeilweer met voldoende wind. Een beetje te vroeg finishten we met 181 zeemijlen. Daar komt dan nog 2% sluiscompensatie bij per sluis dus plus 6%. En dan maar afwachten hoe het de concurrentie verging, wij hebben alles gedaan wat we konden en het bleek………. we zijn 1e geworden.

Wel gewonnen maar weer geen prijsuitreiking

24-uurs-zeilrace

Ook deze 24uurs had een staartje. Na een voor ons gevoel super gevaren race hebben we onze wedstrijdverklaring ingeleverd en zijn lekker biertjes gaan drinken en gaan eten bij de pizaboer. Tussendoor nog even op het stuurboord dicht onder de dijkscherm gekeken en….inderdaad voorlopig één. Toen we later om 23.30 nog gingen kijken stonden we aangetekend om ons te melden. Een protest ingediend door de Reverie. Situatie van vlak vóór de start was dat wij over stuurboord vlak langs de dijk onder het gebouw van de KMJC startten. Over bakboord komt de Reverie en beroept zich op voorrang(bakboord voor stuurboord). Wij beroepen ons op recht om ruimte voor de wal en bovendien zat er nog moment van starteen kleinere boot tussen ons en de wal. We hoorden wel een heleboel gekrakeel maar een duidelijk aangeroepen protest en het zetten van een protestvlag bleef achterwege en daarmee dachten we dat de kous af was.

Het lijkt er bijna op dat de Reverie gezien heeft dat we één stonden en toen alsnog, uit een soort frustratie, een protest indiende. Op woensdag 8 september zou ’s avonds de protestbehandeling zijn in de WSV Hoorn maar al opReverie royaal achter ons langs maandagavond kreeg ik bericht van de protestcommissie dat de behandeling niet door zou gaan omdat al uit het formulier bleek dat er geen vlag was gezet; hiermee is het protest niet ontvankelijk.

Naar de vereniging van kustzeilers heb ik aangegeven dat het heel vervelend is en frustrerend dat de prijs niet wordt uitgereikt. Als aanbeveling heb ik gegeven om de protesttijd te verminderen tot 20.30 en….de behandeling van protesten die prijswinnaars betreft te behandelen in de avond/nacht. Ik ben benieuwd……

Antwerprace 2010

voordekkersAl op maandagmiddag vertrok ik vanaf Aemstelsigt naar Scheveningen. Daar ben ik alvast op de helft tot Vlissingen, vanwaar we dan vrijdagavond richting Terneuzen kunnen gaan.

De ebstroom zou pas om 16.30 richting het zuiden gaan stromen vanaf Den Helder dus had ik niet veel haast op maandag. Met een zuidoosten windkracht 3 was het heel lekker zeilweer en boven land hing allemaal bewolking maar op zee was het geweldig mooi weer. De zon heb ik mooi onder zien gaan en om 1.00 lag ik in de haven van Scheveningen afgemeerd. Dinsdag ben ik met tram, trein en bus naar huis gegaan omdat ik, voor de bruiloft van Linda & Rutger, een auto in Scheveningen wil hebben. Woensdag eerst mijn feestpak opgehaald bij tante Marian, op verjaardag geweest bij zus Lia en later bij Karen geweest…………onderweg naar Scheveningen.

Donderdagochtend met Sjaak vanuit Scheveningen naar Vlissingen gevaren. We hebben veel diesel verstookt want het was bladstil, spiegelgladde zee. Ik denk pas ter hoogte van Ouddorp zijn we op de windkracht verder gegaan. Voor die tijd heb ik nog even wat slaap ingehaald en eenmaal onder zeil heeft Sjaak hetzelfde gedaan. Om 17.00 lagen we in jachthaven de Schelde in Vlissingen. De volgende dag eerst eens lekker uitgeslapen en toen begonnen met het ombouwen van de boot. De dacron toerzeilen wisselen voor de carbon wedstrijdzeilen is het meeste werk. Maar ook schoonmaken en boodschappen doen moest gebeuren. Toen Kasper om 16.00 kwam was het meeste gedaan. Maarten, Marianne, Laura en Ruud waren er om 19.00. Het eten stond toen al op tafel dus aanvallen. Om 20.00 wilde ik vertrekken naar Terneuzen. Dit is nog eens 12 zeemijl varen en we hadden dikke stroom tegen. Om 23.00 troffen we daar Jasper en Mariëlle. Zij waren met de trein en bus naar Terneuzen gegaan om daar alvast de wedstrijdformulieren en spullen op te halen. Volle bak om met zoveel mensen aan boord te zijn en te slapen. Eerst nog wel even wat sterke verhalen bijgekletst en biertjes en wijntjes gedronken met elkaar. Het is altijd nogal onrustig die haven, het hotste en klotste de hele nacht door. Sommigen van ons deden geen oog dicht. Om 8.00 weer op want de start zou om 22.30 zijn en het is ook nog wel ´n uur varen naar het startgebied. Toen we op stonden zat het potdicht van de mist dus al snel hoorden we dat de uitstelvlag hing, de rattenstaart. Rond 10.00 kwam de boel toch eniet zo gemotiveerden beetje in beweging en kwam het bericht dat we in konvooi en onder begeleiding van commissieboten naar het startgebied zouden varen. Daar aangekomen bleef de `rattenstaart` maar hangen. Eerst wel heel terecht want het was nog steeds behoorlijk mistig maar gaande weg werd het zicht steeds beter. Uiteindelijk startten we pas na 13.00 en we waren wel blij dat we toen weg konden maar teleurgesteld dat we niet om 12.00 waren gegaan want dat kon gemakkelijk.

Wordt vervolgd.

Antwerprace 2010 II

De wind was oost noordoost (70o) en de stroom was dik mee naarburen vermaak Antwerp. We waren er klaar voor en ieder had z’n plek. Voordek: Marianne en Sjaak, Mast: Ruud, Pitt: Laura,Trim genua: Maarten en Mariëlle, Grootzeil: Kasper, Stuur: Gerard, Tactiek: Jasper. De wedstrijd bestond hoofdzakelijk uit hoog aan de wind varen en kruisen, slechts een paar keer konden we een iets lagere koers varen en voeren dan met de code zero. Het was heerlijk zeilweer geworden, de korte broeken verschenen (voor diegene die het mee hadden) en een heel gekronkel de Schelde op. De voordekkers hadden het behoorlijk rustig maar de zeiltrimmers des te drukker, het was een heel geratel aan de lieren. Toch, voor we er erg in hadden werden we na ruim 3 uur varen afgetoeterd; ze hadden de wedstrijd ingekort om iedereen op tijd te kunnen laten finishen. Tegen 19.00 lagen we voor de sluis maar het water was nog niet hoog genoeg voor schutten dus aansluiten en wachten. Karin(vrouw van Sjaak) met zoon en vriendin stonden bij de sluis te wachten en voeren met ons mee naar binnen. Toen de sluis eenmaal begon te draaien konden we nog niet in één keer mee, net niet, dus weer wachten. Dit hadden we die dag al veel meer gedaan dus geen probleem. De boot naast ons zorgde gelukkig voor vertier. Het was een maxi, de Sjambok, en die werken met een grinder. Dit is een grote koffiemolen die de lieren aandrijft. Hiermee kun je leuke draaimolen effecten nabootsen.

Uiteindelijk lagen we om 20.30 op een plekje in het Willemsdock. Eten eten eten eten…dat was wat we wilden en zijn de stad ingelopen richting Maarten en Mariannecentrum. We belandden uiteindelijk bij een Chinees restaurant en hebben daar nog heel gezellig gezeten. Daarna namen we afscheid van Jasper en Mariëlle en van Sjaak en Karin met kinderen en zijn terug naar de boot gegaan. De volgende ochtend moesten we om 6.00 weer door de sluis voor de ebstroom. Ook zondag was het heerlijk zeilweer en nu konden we tenminste nog wat spinakeren.  Rond 13.00 lagen we weer bij WV de Schelde in Vlissingen en was het nog een kwestie van de boot weer omtoveren tot een heuse toerboot.

Met onze 3 zeiluren waren we wel bijna het snelst maar niet snel genoeg om onze handicap goed te varen; we zijn 12e geworden van de 26 boten in de IRCII.

Vertraging…….

dit-is-huib(niet in het kistje hoor)Er is wat vertraging opgetreden in onze plannen. De bedoeling was dat de Vijaya met Huib op zondag naar Den Helder zou gaan. Greyhound op maandagochtend vroeg aansluiten en zo rond 10.00 de zee op. Helaas had Huib startmotorproblemen en kon pas maandagochtend vroeg vertrekken. Vol gas ging hij richting IJmuiden maar……oeps….Noordzeekanaal ter hoogte van de Coentunnel gespert tot dinsdagochtend in verband met werkzaamheden aan de tweede Coentunnel. Er is gerust wel melding van geweest maar door de drukte met boot niet naar geluisterd. Vette pech. Nu is Huib binnendoor over Marker- en IJsselmeel en is waarschijnlijk rond 19.00 in Den Helder. Dan drinken we nog wat en hebben nog even overleg en vertrekken dan rond 21.30 uit de jachthaven van de KMJC.

Solo Bergen 2011

Rond 22.00 lag de Vijaya afgemeerd langs Greyhound in de jachthavende-hele-bemanning van het KMJC. Ik heb Huib eerst maar een kalmerende thee gegeven, de stand van zaken doorgenomen en we besloten dat we 23.30 zouden vertrekken.

Het was helder weer, 24 knopen wind uit het zuid zuidwesten. Het eerste rif heb ik meteen in Den Helder gezet, het is nogal wat laveren het eerste stuk en door het smalle, onverlichte Molengat. Sinds vorig voorjaar is het Molengat geen hoofd vaarwater meer en onverlicht geworden.

Om 8.30 heb ik het tweede rif gezet want er stond ruim 30 knopen (7 beaufort). Ik moest toen nog de noordelijke shipping lane oversteken. Een beetje zig-zaggen tussen allemaal pakjesboten en tankers door. Met mijn AIS informatie kan ik ze heel goed pijlen en er zonder problemen tussendoor.

weerkaartjeNu is de zee voorlopig alleen voor mij en is er ook tijd om wat langere slaapjes te doen dan 5 minuten. Vorig jaar sliep ik in zulke situaties maximaal een uur maar dat is eigenlijk wel te lang. Ik besloot om nu maximaal 40 minuten te gaan liggen, veiliger.

Ik probeerde Huib op te roepen op de marifoon maar kreeg geen contact. Volgens mijn berekening zou hij maar maximaal zo’n 15 mijl van mij vandaan zijn. En het marifoonbereik is toch wel 50 mijl. Ik probeerde het minstens 10 keer, maar niks. Zelfs deed ik nog even een radiocheck bij een in de buurt varend schip. Hij moest een beetje grinniken, hij hoorde mij waarschijnlijk al een paar keer de Vijaya oproepen. “Loud and clear” was zijn antwoord. Ik maakte me niet heel veel zorgen hoor…Huib redt zich wel. Ik vond het wel jammer, eerst een halve dag op hem wachtenen dan niks meer aan hem hebben.

Een kleine honderd mijl boven de shipping lane kom je in een woud van olieplatforms terecht. Ook hier is het weer een beetje zig-zaggen maar dat brengt ook weer wat reuring.

marsteinDe eerste 24 uur voelde ik me een beetje onrustig. Ik keek wel 4 keer hoeveel mijl het nog was naar Bergen, slecht teken. Later werd het gelukkig leuker, kon weer van het geheel genieten en lekker met zeilen marstein-bergenbezig zijn. Het leven is best eenvoudig aan boord; zeilen, eten/drinken en slapen en dit in een bepaalde frequentie.

Op woensdagochtend werd het behoorlijk rustiger wat betreft de wind. Alle rifs eruit en zelfs zette ik de code zero even. Maar aan het einde van de dag, rond 17.00, ging alles weer in omgekeerde volgorde. De wind ging behoorlijk aan. Om 23.00 ging rif 2 er weer in, meer dan 30 knopen wind. Gunstig was wel dat de richting goed bleef, zuidwest. Greyhound behaalde weer hoge snelheden. Het hoogste dat ik op de klokken zag was 16 knopen (bijna 30 km/uur) en daar krijgen mannen met boten een glimlach van op de kaken. Er zijn ook andere uitdrukkingen voor.

Om 2.30 uur kwam ik langs Utsira. Dit is een rotsblok in zee, dichtbij Haugesund. Vanaf hier is het nog 50 mijl naar Marstein. Weer een steen, de naam zegt het al, in zee waar ik omheen ga het Korsfjort in richting Bergen. Nu schiet het echt lekker op. Dan is het nog ongeveer 25 mijl door het fjordengebied naar Bergen, Bryggen. Om 9.00 rondde ik Marstein en 12.00 lag ik afgemeerd bij de vismarkt. En dan…..traditie getrouw….bier en chips. Heerlijk. Uiteindelijk had de Vijaya een achterstand van 45 mijl en was kennelijk buiten marifoonbereik of……hij dacht nu even niet.

Volgens mijn website lig ik nog steeds vóór Marstein maar……ik ben er hoor.

Voor onderhoud op de wal…….

Greyhound staat op het droge bij Marina Den Oever. Als je veel vaart heeft dat meteen gevolgen voor onderhoud.

 

p1010760In april ben ik in Bergen Noorwegen geweest, we hadden daar een soort mini Round Britain and Ireland Race reünie. Met Huib, Anne en Laura zijn we in Geilo een paar dagen aan het wintersporten geweest. Met Laura ben ik weer terug gezeild naar Den Helder. De terugreis ging beduidend minder voorspoedig dan heen, 4 dagen en 100 liter diesel verstookt.

 

 

 

 

 

 Clubgebouw RNSYC

 

 

Met Pasen ben ik met nog twee andere boten met Orionis naar

Engeland, Lowestoft, geweest. Een heel geslaagd evenement met

super mooi zeilweer en gezellige mensen aan boord.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ijverige zusjesIn de week na Pasen zijn mijn zusjes Lia en Annie een paar dagen geweest om te schuren en schilderen aan het interieur. Dat is ook weer zichtbaar opgeknapt.

 

Nu staat Greyhound klaar voor motoronderhoud, reparatie aan roer en kiel. Ook het onderwaterschip moet weer in de antifouling. De romp moet zowel op het dek als de boorden gecleanerd en in de was gezet. Sjaak en Peter hebben al geholpen en ook Jan. Voor de komende weken zoek ik nog enthousiaste klussers.

Met………………………………………………

Jos, Sjaak, Kasper, Laura, Ruben en Maaike had ik een goeie werkdag.

Gerard

Sjaak

 

 

 

 

 

 

 

JosSjaak

The boysimg_9510

team 1000milesMaaike en Laura

nice and shiny

1000 miles double handed met “oom Kasper”

Neefje Hidde Kasper

Donderdag om 9.00 start de 1000 miles double handed. De eerste etappe is van Scheveningen naar Bergen,  Noorwegen. De tweede en derde etappe, naar en Lerwick op the Shetlands, doen we niet mee. Deze eerste etappe gebruiken Kasper en ik om ons te kwalificeren voor de Twostar.

Op weg van Den Helder naar Scheveningen, ’s avonds 1e Pinksterdag, kregen we meteen al een safety check. De politie hield alcoholcontrole.

Even blazen nog!

Nu zijn we nog even de laatste klusjes en boodschappen aan het doen. Vanavond hebben we een gezamenlijk diner, 14 boten dus 28 (co-)schippers.

We krijgen, buiten mijn eigen tracker, weer yellow brick trackers aan boord. De wedstrijd is dus goed te volgen….als alles werkt.

TRACKER LINK

img_9640


The web address of the tracker page is http://live.1000mile.org/

Yachts will be visible at the chart 1 or 2 days before the start.

Eerste etappe 1000-miles met goed resultaat volbracht!

Na drie prachtige zeildagen met een zeer gevarieerd Dag 1 onder spiweer is de Greyhound voor de tweede keer dit jaar weer in Bergen aangekomen. Het laatste stuk leek het alsof het hondje de weg weer wist.

Na de start konden we de eerste uren langs Nederlang met een heerlijk windje (10-15kn) van achter genieten van de spinnaker. Langs een rechte lijn koersten we naar Noorwegen op de hielen gezeten door Rafiki, Spirit, Fastrak en de rest van de vloot.

Kasper stuurt, Gerard trimt

 Door samen te trimmen en te sturen konden we zo in het eerste etmaal hoge snelheden behalen en 190 mijl afleggen! Zo hebben we zelfs een tijd aan kop van de vloot gevaren (op handicap en overall)

 

Na het avondeten door fusion- chef Gerard (hamlapjes met boontjes en plakrijst) kon de eerste slaapwacht beginnen. Een mooie vlakke zee en een boot op snelheid was een garantie voor een goede nachtrust. Echter het voortdurende gedraai van Gerard aan de lieren die nodig weer een servicebeurt nodig hadden maakten het slapen wat lastiger. Gelukkig is er volgende week genoeg tijd om de daklieren weer eens te verwennen.Hot Socks passing by for a momnet

In de nacht van donderdag draaide de wind en werd de spinnaker ingeruild voor het grijze monster, de code Zero. En zo konden we de hoge snelheden van de Greyhound behouden en zo de andere boten bijhouden/voorblijven. Het was erg prikkelend om voortdurend boten in zicht te hebben. Wat resulteerde in een koosnaam door de Rafiki: “verrekte Grise Hûn”.

Gerard na flink wat wisselsVrijdag en zaterdag hebben we geprobeerd zoveel mogelijk in een rechte lijn naar de finish te varen wat lukte door een aantal keren te wisselen van Spinnaker naar Code Zero naar Genua en weer terug en weer terug. Vermoeiend maar de moeite waard want we konden de snelheden hoog houden.upwind sailing

Toen we ter hoogte van de zuidpunt van Noorwegen kwamen draaide de wind naar het noorden en moesten de laatste 100-120 mijl aan de wind afgelegd worden. De zee werd knobbelig door de stroom tegen wind en de genua gehesen om mooi hoog aan de wind te lopen.  We maakten als eerste boot een slag naar de kust waar wij meer wind verwachten; dit was echter niet het geval en zorgde ervoor dat de Rafiki op ons uit kon lopen.

Trimmen op een koude zondagochtendDe laatste nacht was vochtig en dus ook een stuk kouder dan de dagen daarvoor. Gelukkig zijn de Noorse nachten een stuk minder donker dan in Nederland en bleef het zicht goed.

Het laatste stuk naar de bovenste ingang naar de fjord bij Fedje was mooi aandewinds zeilen met de Code Zero. Na het binnengaan van de fjord kon de spinnaker weer gehesen worden en zo de laatste 10 mijl naar de finish afgelegd worden.

Na de finish was het spannend wachten op de finishtijden van de Zeiltjes vouwenandere boten en die ook onze eindstand bepaalden. Onder het genot van een biertje en een warm kop soep konden we weer heerlijk genieten van de ontzettende gastvrijheid van de jachtclub op Askoy! Ook konden we door het bekijken van de  beelden van de trackers de eerste etappe evalueren.

Maandag was het tijd om het bootje weer netjes op te ruimen en alle zeilen weer op te vouwen; waarna we ‘s avonds konden genieten van heerlijke Noorse zeevruchten en de gezelligheid van alle andere deelnemers. Op die avond is Gerard ook overgehaald om te komen BBQ-en op de Shetlands bij Leslie Irvine thuis. Omdat de treinverbinding naar de Shetlands nog steeds erg onbetrouwbaar is heeft Gerard maar besloten om met de boot te gaan. Omdat Kasper dinsdag naar huis vloog zat er niks anders op dan maar solo naar de Shetlands te gaan. En maar hopen dat hij in zijn eentje ook zulke mooie resultaten kan behalen!

Zie http://live.1000mile.org/ voor de positie van de Greyhound in de race en www.1000mile.org voor aanvullende foto’s en berichten!

mijn eerste solo wedstrijd……

Met de 1000 miles double handed race doe ik nu voor de 3e keer mee. BBQ at Leslie'sHet is een leuke wedstrijd met een goeie sfeer tijdens de stops. De eerste leg varen we uitsluitend met de deelnemers van de 1000 miles maar bij leg 2 en 3 sluiten we ons aan bij de Bergen Shetland race.  Daar doen zo’n 40 boten aan mee vanuit heel verschillende invals hoek.

Er zijn ook wel fanatieke zeilers bij maar ook Beer for the Greyhoundzeker schippers die alleen voor de goedkope whisky en bier heen gaan. Voor mij is dat deel van de 1000 miles het minst interessant. Sowieso zijn de afstanden korter en kun je dus minder tactische routes kiezen. Maar ook de sfeer is ineens veel minder intiem geworden. Voor mij de reden om, toen Kasper besloot om na leg 1 naar zijn neefje te gaan, te besluiten lekker rustig in Bergen te blijven. Totdat Leslie (van de Vandal) na de prijsuitreiking van leg 1 in Askoy op de stoel ging staan, en ons uitnodigde om in Lerwick bij hem thuis te komen barbecueën vanwege zijn verjaardag en die van zijn co-schipper.

Gerard in zijn eentje Toen bedacht ik dat zo lang in Bergen in je eentje, en de anderen gezellig bij Leslie in de tuin zitten, niet zo aantrekkelijk was en besloot de Bergen Shetland race mee te varen.

 Ik ben weer een hele ervaring rijker, mijn eerste solo wedstrijd.  Natuurlijk ben ik al veel langer aan het solozeilen maar dit is anders. Nu ben je in de wedstrijd modus dus veel meer zeilwissels en reef in en uit en weer erin. Veel minder geslapen, vooral op de weg terug heb ik steeds maar 10 minuten geslapen en dat bevalt een stuk beter. Voor mijn Ostar aspiraties in 2013 was dit een goede ervaring en de BBQ bij Leslie was top. Greyhound under sail

Nu nog een dagje uitrusten en dan komt die oom en zijn vriendinnetje weer terug naar Bergen om in vakantiestemming door Noorwegen naar Kopenhagen te varen.

Gerard

PS Filmpjes van deze 1000 miles op deze Youtube playlist:

http://www.youtube.com/playlist?p=PLCAF4D1DB1FA0BF37

Greyhound klaar voor de Fastnet

Afgelopen zaterdag is er door de bemanning van de Greyhound weer even hard gewerkt om het bootje klaar te maken voor de Fastnet!zicht op amstelzicht

Gerard monteert de windset bovenin de mast (3x op en neer, half uur zittijd)

dscf1410Felix haalt de spiboom/ melkpijp van boord en installeert de nieuwe carbonboom.

 

 

 Laura installeert een paar nieuwe blokjes en takelt her en der wat; dscf1411

(1x omhoog, een uur boven) 

 Leon schuurt een achterstaguithouder op maat dscf1412

 

 

 

 

Ruben, Kasper en Elvira zorgen dat de lieren op het dak weer kunnen draaien en dan ook nog maar een kant op: dscf1414

 

Al met al een mooie klusdag, af en toe een frisse bui tussendoor en nu maar hopen dat alle energie die er ingestoken is genoeg is voor een succesvolle race.

Gerard, Laura en Ruben zijn op dit moment (dinsdagochtend) onderweg van Den Helder naar Engeland.

Donderdag zal de rest van de bemanning naar Portsmouth vertrekkken met de auto.

De bemanning voor de Fastnet zal bestaan uit:

Gerard Schalkwijk, Leon Westhoeve, Ruben Zeegers, Laura Engel, Jasper van Dieten, Felix Pourquie, Elvira Luykx, Paul Muschter

Passing Dungeness to Cowes

Net een sms ontvangen van Gerard dat ze met een grote boog met tegenstroom en tegenwind om Dungeness heen gaan.

Wie doen er allemaal nog meer mee met die Fastnet?

Hoe ziet die rots waar het nou allemaal om gaat er nou eigenlijk uit? Zie hieronder de Beau Geste (80ft) na het ronden van de rots:

fastnet-race-preview-2011

Wil je nog meer lezen over de Fastnet en haar deelnemers ga dan naar Clubracer:

http://www.clubracer.be/2011/8/10/rolex-fastnet-race-2011-preview

Groetjes,

Laatste loodjes…..

Na een heftige delivery naar Portsmouth dscf14242door Gerard, Laura en Ruben zijn ze nu al weer twee dagen in Portsmouth. 

Gerard is het weer gelukt om beide bemanningsleden ziek beneden te krijgen en weer solo te mogen varen (sorry Gerard, flauwe grappen worden ook online gemaakt)

De eeuwige fotogenieke Paul!

Gister zijn ook Leon en Paul aangekomen en hebben aangemonsterd aan boord. Gisteravond was het waarschijnlijk een gezellige avond waarbij het nieuwtje (Paul) even moest wennen aan de gebruiken op de Greyhound en aan de rest van de bemanning.

 

‘s Avonds was het iig lekker slapen en tijd om nog even een boekje te lezen:

Schone slaper LeonLaura

Boekenwurm Ruben

  Vandaag was een dag vol met laatste dingetjes en klusjes, trysail zetten, klemmetjes vervangen, ralingdraad voorzien van kussentjes om lekkerder te hiken, navigatie voorbereiden, en Leon en Paul gingen nog even naar Cowes op en neer voor de laatste info.

 

Trysail gezetNavigator Ruben

Buitenklusjes

 

Nu is het nog even wachten op Elvira, Jasper en Felix die tegen 6 uur engelse tijd ook in Portsmouth zullen aankomen.

 

Ook tijdens de Fastnet is de Greyhound weer goed te volgen (net als bij RB&I, NSR Offshore en 1000-mijls) via de Yellowbrick trackers; de link staat hieronder.

http://fastnet.rorc.org/2011-fleet-tracking.html

De Greyhound vaart als enige Nederlander fully-crewed in IRC Class 2 tegen 65 andere boten . De Greyhound is in zijn klassen ook een van de langzaamste boten wat het hun lastig zal maken op de startlijn en de Solent uit. In het geval van weersveranderingen onderweg kan dit weer interessante verrassingen opleveren; omdat zij waarschijnlijk naar het eind van de wedstrijd een enigszins ander weerbeeld hebben dan de snelste boten.

Als jullie net als ik een thuisblijver zijn voor deze race; maar toch mee willen spelen; ga dan naar de onderstaande link en vaar de Fastnet virtueel mee (>6500 tegenstanders) :

http://www.virtualregatta.com/index_fastnet.php

Compleet!

Na het arriveren van Elvira, Jasper en Felix is de bemanning compleet en voor het eerst samen. Zo te zien een bewogen moment:een bewogen moment..;)

 

Leon                                                                                                                  Felix

Paul                                                                                                                   Ruben

Elvira                                                                                                                Gerard

Laura                                                                                                                Japser

Greyhound is onderweg!

Op de site van de Fastnet staan een aantal mooie filmpjes van de start en de race briefing.

Ze zijn nu een aantal uren onderweg en waarbij je ziet dat de snelle IMOCA’s en MOCRA’s dicht onder de kust en de rest van het veld zich uitspreidt. Greyhound heeft ervoor gekozen om ver naar het zuiden te gaan; een van de zuidelijkste boten op dit moment. Zal deze tactische keuze zich straks terug gaan betalen? De leiders van het klassement zitten namelijk op dit moment een stuk noordelijker onder de kust ( de Nederlandse Baraka GP en de Belgische Moana)

14-8-2011-22-40-341

Voor middernacht rond Land’s end

De Greyhound is nu anderhalve dag aan het varen en goed onderweg naar de Ierse zee; nog een dertig mijl en dan zijn ze tussen de Scilly’s en Lands End door.

15-8-2011-17-18-14

Ze zitten ten opzichte van de rest van de IRC 2 Vloot nog  steeds ver naar het zuid-westen.  Maar als je hun track vergelijkt met de boten van de IRC 1 vloot hebben meer boten die track gevaren (ik weet natuurlijk niet op welk tijdstip)

Op het moment van schrijven passeren de Maxi-trimarans de Scilly’s op de terugweg en kruisen de Greyhound 20 mijl voorlangs.

Helaas kan ik nog niks terug vinden van de klassering van de IRC 2; maar ben erg benieuwd naar het resultaat van deze tactiek!

Nog 45 mijl!

Afgelopen drie/ vier uur is de wind verder naar het Noorden gedraaid. Rond het middaguur gingen ze nog in een mooie rechte lijn naar de Fastnet rots; maar op dit moment zijn ze hoog aan de wind aan het varen in lichte wind om de laatste 45 mijl af te leggen. Misschien zelfs zo licht dat de code zero erbij staat ; als we naar de snelheid (5,5 knopen) kijken niet.

Situatie 1700 dinsdag

De eerste boten van de IRC 2 zijn al om de rots; en de Greyhound zit nu midden in het IRC 2 klassement op rating. Hij vaart nu tussen de kopgroep van de IRC 3. Zo vaart hij al anderhalve dag naast de Panther van Edith en Yvonne; zouden ze het van elkaar weten?

Van het drama met de Rambler 100 zullen ze misschien ook geen weet hebben? 2011-rfr-rambler-100-capsized-near-fastnet-rock-cb

Wat is er gebeurd (copy from fastnet.rorc.org):

At midnight, Monday 15 August, Eddie Warden Owen, Chief Executive of the Royal Ocean Racing Club received a call from Mick Harvey, Project Manager of George David’s Rambler 100 (USA). Harvey spoke about the harrowing incident when the 100′ Maxi Rambler 100 capsized in the Celtic Sea during the Rolex Fastnet Race.

The incident happened just after Rambler 100 rounded the Fastnet Rock at 17:25 BST. At the time, Rambler 100 were leading the monohull fleet and vying for monohull line honours in the Rolex Fastnet Race which started on Sunday 14th.

Mick Harvey’s account of the incident was charged with emotion. The tough Australian, who now lives in Newport, Rhode Island (USA), is a seasoned veteran, but he was understandably shaken by the incident:

“Soon after rounding the Fastnet Rock, the wind went southwest, right on the nose. We were beating into big seas, launching Rambler off the top of full size waves. I was down below with navigator, Peter Isler when we heard the sickening sound of the keel breaking off. It was instantaneous; there was no time to react. The boat turned turtle, just like a dinghy capsizing. Peter Isler issued a Mayday and we got out of there as quickly as we could.”

The EPIRB had been activated and a number of crew climbed over the guardrails and onto the hull as the boat capsized and helped those swimming to safety. The Atlantic swell made it difficult for the crew to get out of the water however, working together, 16 of the crew managed to scale the upturned hull.

Five of the crew were swept away by the waves out of reach of the stricken Maxi and these included Skipper, George David and partner Wendy Touton who were in the water for two and a half hours. This group linked arms, forming a circle. Valencia Coastguard diverted a local fishing boat, Wave Chieftain to assist, which winched the crew on board. Earlier a helicopter had been scrambled from Shannon Airport helicopter, Wendy Touton was airlifted for medical attention due to the effects of hypothermia and the four remaining crew were taken to Baltimore Harbour where they were re-united with the 16 crew rescued by the Baltimore Lifeboat.

“It was a scary moment. One that I will never forget,” admitted Mick Harvey. “I can’t begin to tell you how relieved I am that all of the crew are safe. The town of Baltimore has given us a wonderful welcome. I can not thank our rescuers and the people of this lovely village enough. Wendy is in Kerry Hospital and doing fine, I am just so relieved that everybody is okay.”

Shifting winds

Het laatste stuk (70 mijl) naar de Scilly’s wordt nog een spannend stuk; de wind draait naar ENE en de komende 24 uur blijft hij uit richting waaien en verwacht dat  de wind lichter wordt. Morgenochtend zal de wind in het kanaal weer wat toenemen en terugdraaien naar N en later zelfs door naar NNW en weer wat toenemen. Maar of dat op tijd is om te voorkomen dat er na de Scilly’s ook weer gekruist moet worden? Waarschijnlijk niet.

Hieronder al mooi te zien hoe de wind draait bij de Scilly’s:

17-8-2011-15-04-251

Laatste stukje!!

De draaiende winden waar ik jullie gister een mooi verhaal over vertelde hebben gelukkig niet plaatsgevonden en de Greyhound gaat in een rechte lijn naar de finish in Plymouth (60mijl). En ze zijn al geklommen naar een 30ste plek in de IRC 2!!  Na ronden Land’s End op de heenweg stonden ze 65ste in de IRC 2.

18-8-2011-8-09-11

Ik kreeg rond half vier vanochtend een sms van Gerard dat hij ongelukkig gevallen was en op non-actief gezet is waarschijnlijk door een gekneusde rib.

Een uur later nog een sms dat de Code Zero na al die uren heerlijk zeilen nu de geest gegeven heeft.  Al met al dus niet echt leuk. Een voordeel is dat het laatste stuk aan de wind is met 18kn wind en dat de Code Zero er toch niet meer op hoeft.

Naar de Brandaris

Greyhound in wintersfeerNa de kerstdagen vertrekt Greyhound naar Terschelling. Lekker oud en nieuw vieren met andere winterzeilers.

Eerst help ik nog even met de eerste etappe van  “Nomen Nescio” de nieuwe aanwinst van Kasper.

Foto’s volgen.

Mijn uitzicht voorlopig..

http://amstelcam.selfip.biz/

login naam      : user

password          : user2

———–2012———-

publicatie3

Zie onder zeilschool

Het is weer vloeibaar…

20120220-095951.jpg

Voor onderhoud naar Enkhuizen

Vanmorgen vroeg vertrokken naar Enkhuizen, naar Tuned Rigs & Ropes. De mast gaat eraf, verstaging en vallen worden nagekeken. De voorstag wordt veranderd in kale rod-rigging want ik ga mijn voorzeilen weer met leuvers uitvoeren.

20120223-093050.jpg

Den Helder – Bergen Noorwegen

Greyhound in het Molengat, voor Texel. Onderweg naar Bergen.

20120312-183758.jpg

In de Noorse fjorden

Zo, in de fjorden. Het is een relaxte trip geweest. Vooral de eerste twee dagen met lichte (tot 10 knopen) wind uit het noordwesten. De code zero heeft er dan ook al weer zo’n 350 mijl opgestaan. Daarna wat hardere wind tot 20 knopen en krimpend. Vanaf Stavanger zelfs voor de wind. Als je op Marine Trafic hebt gekeken zag je waarschijnlijk dat ik mijn koers heb afgekruist. Door het voor de windse ben ik al de Selbjornsfjorden naar binnen gegaan.
Ik had op heldere nachten met veel sterren gerekend maar dat ging niet door jammer genoeg.
Nu in de fjorden is het miezerig, koud en mistig. Ik weet ook niet waarom ik zo van dit land hou?
Nog 25 mijl naar Bergen center.

20120315-112954.jpg

Sneeuwpret

Na een dag snowboarden in Myrkdalen en een dag in Voss is het weer gedaan met de sneeuwpret.
Vanmiddag ga ik weer zeilen, de laatste etappe van mijn biatlon. Zoals het er naar uitziet wordt het weer een rustige tocht. Donderdag kom ik in een hogedrukgebied terecht midden op mijn route. Voor ik vertrek ga ik nog maar even wat diesel tanken.

20120320-143300.jpg

20120320-143315.jpg

Greyhound’s biatlon

Het seizoen is weer gestart. dscf1998Ondertussen is dat traditioneel met een combinatie trip naar Bergen Noorwegen, Greyhound’s biatlon. Een goeie gelegenheid om mijn nieuwe zeilen uit te proberen. De oude dacron set was ondertussen volledig versleten. Terug gerekend heeft het er ook 40.000 zeemijlen op gestaan. Ik moet er nog wel respect voor hebben want nog de afgelopen zomer haalde ik er een tweede prijs mee in de Bergen-Shetland race.
Nu staat er een set laminaat zeilen op, gestabiliseerd met pentex tapes en aan twee zijden voorzien van tafeta. Het voorzeil is met leuvers uitgevoerd om met zwaar weer eenvoudiger en veiliger te strijken. Zowel op de heenweg als terug had ik redelijk licht weer dus ik kon ze niet echt aftrimmen en ervaring opdoen met zwaarder weer. Tot nu toe zeer tevreden, ik kon goede snelheden behalen.
In Noorwegen ben ik twee dagen richting de sneeuw geweest, één dag naar Myrkdalen en één dag naar Voss. Het weer was niet geweldig. De eerste dag dikke natte sneeuwpopsneeuw vlokken en harde wind. De tweede dag was wel wat beter maar geen buiten lunch weer. Wel lekker geboard in verse sneeuw en dat is super.
Op de terugweg kwam ik na 40 uur in een groot hogedrukgebied. Tijd om wat stroom te draaien. Prachtige heldere nachten waarin ik eindelijk een mijn nieuwe Starwalk App kon uitproberen. Vrijdagavond lag ik na 80 uur varen weer in de box.
dscf1993dscf2021

Bruine banken race

20120531-214337.jpg

Op donderdag avond 31 mei, onderweg naar IJmuiden. Vrijdag om 17.00 start de Bruine banken race. Dit is een double handed race van 100 mijl. Co-schipper is Laura.

Een paar dagen Lowestoft

Dinsdag 3 juli kwamen we na 16 uur varen aan in het mooie Britse Lowestoft. Ooit zal het tot de Britse trots hebben behoord maar nu laat het vooral het idee van vergane glorie achter.
We hadden een paar dagen prachtig weer en hebben ook lekker op het strand gelegen.
Vanmiddag, 6 juli, varen we weer richting Nederland. Koers IJmuiden.

20120706-124629.jpg

20120706-124648.jpg

Zonsopgang 7 juli

Het was een mooie overtocht terug van Lowestoft naar IJmuiden. Eerst nog wel 20 knopen wind uit het Zuid Zuid Oosten en voeren met het eerste rif in het grootzeil. Na een paar uurtjes kon het volle grootzeil staan. Het was een heldere nacht met nog veel licht van de maan. Zelf heb ik geslapen van 20.00 tot 24.00 en Laura had de wacht. Die worstelde steeds met de vraag; zouden we de Code zero kunnen zetten. Ook in mijn wacht bleef het een grensgeval. Ik maakte weer een mooie zonsopgang mee!
Voor de komende week weet ik nog niet wat ik ga doen. Het weer blijft wat onbestendig.

20120707-103607.jpg

20120707-103618.jpg

The Butt & Oyster

Het is al jaren traditie om op de laatste zaterdag van mei als solo zeiler om 16.00 LT een biertje te drinken in the Butt & Oyster in Pinmill.
Greyhound moest nu ook maar eens haar gezicht laten zien. Het was geweldig zeilweer op de heen- en terugreis. Beide keren goed bezeilde koers. Terug een gemiddelde snelheid behaald van 8,6 knopen.
Greyhound staat nu ook in het boek en vindt het voor herhaling vatbaar.

20130528-124225.jpg

20130528-124248.jpg

20130528-124301.jpg

20130528-124312.jpg

1000 Miles doublehanded race

Deze twee jasjes starten op 13 juni in de 1000 miles race.
Kijk en volg ze op www.1000miles.org
Via de trackers kun je ook her verloop van de wedstrijd zien.

20130612-220126.jpg